نمى شود ، و بكمك عضوى ( مانند دست و پا ) نمى آفريند ، و بحواسّ درك نمى گردد ( زيرا جسم نيست كه اين اوصاف كه از لوازم جسم است در او باشد ) و بمردم قياس ( تشبيه ) نمى شود ( زيرا مانندى ندارد ) ( 14 ) خداوندى است كه با موسى سخن گفت سخنى ( كه آن را ايجاد فرمود ) و از آيات خود امر بزرگى را به او نمود ( كه آن سخن بود ) بدون اعضاء و آلتها ، و گويايى و زبانكها ( كه در حلق واقع است و بوسيلهء آن صدا بيرون مى آيد ) . ( 15 ) بلكه اگر راست گوئى اى كسى كه براى توصيف پروردگارت به خود رنج مى دهى وصف كن جبريل و ميكائيل و سپاه فرشتگان مقرّب درگاه خداوند را كه در غرفه‌هاى پاك و پاكيزه ساكنند ( و از عظمت و بزرگى پروردگار ) سرها به زير افكنده و عقلهاشان حيران و ناتوان است از اينكه بهترين آفرينندگان را وصف نمايند ( پس چون آنها نمى توانند بكنه ذات او پى برند تو بندهء ضعيف بطريق اولى از درك حقيقت او عاجز و ناتوانى ) ( 16 ) و بصفات كسانى درك ميشوند كه داراى شكلها و ابزارها هستند و آنكه مدّت او بسر آيد زمانيكه پايانش به نيستى بكشد ، ( 17 ) پس خدائى جز او نيست ( كه اگر بود البتهّ درك مى شد ) هر تاريكى را بنور خود روشن گردانيده و هر نورى را بسبب تاريك كردن خويش تاريك نموده ( روشنى هدايت بر اثر لطف و تاريكى گمراهى نتيجهء قهر او مى باشد ) .